مبین نت با یک امتیاز منفی

حدود شش ماه می‌شه که من از سرویس وایمکس مبین‌‌نت استفاده می‌کنم و با توجه به محدوده سکونت و پوشش آنتن به شدت هم ازش راضی هستم. هم از بابت سرعت و هم از بابت کم بودن قطعی و دردسر. حرف‌هایی هم که می‌زنند در مورد وصل بودنش به سپاه و غیره هم برای من اهمیتی نداره. وقتی قرار باشه تمام ارتباطات یک مملکت بشه اینترنت ملی (! ! !) و همه بسته‌های اطلاعات از چندتا گیت‌وی مشخص رد بشه، چه فرقی می‌کنه سپاه یا غیر سپاه. واقعیت اینه که من حتی بواسطه شغل فعلی، خیلی وقت‌ها مجبورم محدودیت‌ها رو با روش‌های مختلف دور بزنم. به هر حال ازش راضی هستم و سیستم شارژ آنلاین و امکان جابجایی خیلی برای من عالی بودن. من حتی اینترنت رو تا شیراز و خونه پدری هم بردم. اما یک چیز این مبین‌نت به شدت آزاردهنده است. اون هم پیغام‌ها و ایمیل‌های بی معنی و مزخرفیه که ارسال می‌کنه. این عکس دو تا ایمیل رو نشون می‌ده که تقریبا پشت سرهم برای من ارسال شدن. اولی برای تمام شدن اشتراک این ماه بود. اما چون شارژ ذخیره داشتم، اکانت ماه بعد فورا فعال شده و ایمیل دوم ایمیل فعال شدن اشتراک جدیده.

ایمیل‌های خنده‌دار مبین‌نتبه متن ایمیل دقت کنین. کاملا معلومه که یک ترجمه مزخرف از چینی به انگلیسیه و مهندسین و دست‌اندرکاران محترم حتی زحمت ترجمه به فارسی یا اصلاح متن رو به خودشون ندادن. اصلا چرا ایمیل تمام شدن اشتراک و شروع اون یک متن دارند؟ یا (you can enjoy the service as) یعنی چی؟ یعنی یک نفر هم غلط بودن این رو ندیده؟ یا حوصله نداشتن پیغامی رو که برای بگیم ده هزارتا مشترک فارسی زبان ارسال می‌شه، ترجمه یا اصلاح کنن؟

به همین خاطر می‌گم مبین‌نت با یک امتیاز منفی!

خفتن ستاره‌ای دیگر

خوره‌های کامپیوتر معمولا علاقه زیادی به داستان‌ها و فیلم‌های علمی تخیلی دارن. بین علاقه‌مندان فیلم‌ها و داستان‌های علمی تخیلی هم بعید می‌دونم کسی وجود داشته باشه که عاشق سری فیلم‌های جنگ ستارگان (+) نباشه. آرزوی قدیمی من برای داشتن مجموعه شش قسمتی فیلم‌های جنگ ستارگان، یکی دو ماه پیش با لطف یکی از دوستان برآورده شد. با دیدن همون فیلم اول که محصول 1977 بود، شیفته طراحی‌ها و فضاسازی‌های خارق‌العاده فیلم شدم. شهرهای فضایی، فرم ساختمان‌ها، شکل سفینه‌ها و غیره همه، دوست‌داشتنی بودن.

رالف مک‌کواری

با این همه، من تا امروزدنبال طراح این فضاسازی‌ها و ابزارها و شخصیت‌ها نبودم و رالف مک‌کواری (+) رو نمی‌شناختم. امروز که به سایت ArsTechnica سری زدم، متاسقانه با خوندن خبر درگذشتش، با این آدم آشنا شدم. این عکس‌ها نمونه‌هایی از کارهای این آدم هستن:

اما در مورد مک‌کواری بد نیست بدونین که متولد 1929 ایالت ایندیانا بوده. توی جنگ کره شرکت داشته و از اصابت گلوله به سرش جون سالم به در می‌بره. در دهه 60 میلادی می‌آد لس‌آنجلس و در رشته هنر تحصیل می‌کنه. به عنوان نقشه‌کش برای شرکت هواپیما سازی بوئینگ و به عنوان طراح پوستر و غیره برای پوشش خبری پروژه آپولو توی شبکه CBS News کار کرده. کارش مورد توجه جورج لوکاس قرار گرفته و ازش دعوت شده که برای جنگ ستارگان یک سری طراحی شخصیت و طراحی مفهومی انجام بده. شخصیت‌هایی مثل دارت ویدر، چیباکا و روبات‌های C-3PO و R2-D2 از جمله طراحی‌های این آدم بودن. اینکه دارت ویدر از یک دستگاه کمک تنفسی استفاده کنه هم پیشنهاد رالف بوده و با دیدن طراحی‌های اون بوده که کمپانی فاکس قرن بیستم راضی می‌شه که فیلم رو تولید کنه. طراحی‌های هندسی و تصویری که از یک زندگی کهکشانی بسیار پیشرفته با همه کثیفی‌ها و زشتی‌هاش ارایه می‌کنه، واقعا یکی از نقاط قوت کارش محسوب می‌شه. اون طراح سفینه‌های فیلم ای‌تی و برخورد نزدیک از نوع سوم هم بوده. جالب اینه که ریک مک‌کالوم ازش می‌خواد تا در سری دوم فیلم‌های جنگ ستارگان هم به عنوان طراح شرکت کنه، اما مک‌کواری نمی‌پذیره و می‌گه که دیگه «توانش رو نداره» . رالف به خاطر کارهاش توی فیلم Cocoon (؟) جایزه اسکار جلوه‌های ویژه رو هم در سال 1985 برده. رالف در سوم مارس 2012 در اثر ابتلا به پارکینسون درگذشت.

سایت رسمی جنگ ستارگان هم با عوض کردن صفحه اصلی‌اش و اختصاص دادن اون به رالف مک‌کواری، قدردانی خودش رو از این هنرمند نشون داده.

ادای احترام به رالف مک‌کواری طراح هنری جنگ ستارگان

ایران پیما، محسن نامجو، تشکرهای الکی

 کسانی که من رو می‌شناسند، می‌دونن که خیلی اهل موسیقی گوش دادن نیستم و سلیقه‌ام خیلی توی این زمینه محدود هست و تازه همون موسیقی‌های مورد علاقه‌ام رو سالی یک بار گوش می‌کنم. اما دوشنبه شب (8 اسفند)، باید از یه سفر به شیراز برمی‌گشتم تهران. طبق معمول هم به خاطر ملاحظات مالی و جانی! به اتوبوس‌های ایران‎پیما رو آوردم. برای داشتن کمی تنوع و تفریح توی سفر تصمیم گرفتم یه چیزایی رو روی گوشی بریزم و در طول سفر گوش کنم.

در مورد رادیو کالج پارک توی وبلاگ جادی خونده بودم. سراغ سایتشون رفتم و حدود 15تا برنامه رو که فکر می‌کردم به موضوعشون علاقه دارم دانلود کردم. یک آلبوم جدید از محسن نامجو (+) رو هم به نام الکی، به صورت واقعا الکی و فقط به صرف جدید بودنش از برادرم گرفتم و روی گوشی کپی کردم. هیچ وقت فکر نمی‌کردم تا این حد از برنامه‌های اون رادیو و همینطور موسیقی لذت ببرم!

آلبوم الکی آلبوم بسیار خاص و از دید من جذابی بود. متاسفانه من با خود آهنگ الکی که اسم آلبوم از روش انتخاب شده، اصلا نتونستم ارتباط برقرار کنم. هم برام خسته کننده بود و هم بی‌مزه. اما از بقیه آهنگ‌ها واقعا لذت بردم. فکر نمی‌کردم که اشعار کهن و سنتی رو بشه به این خوبی با موسیقی غیر سنتی تلفیق کرد. به هر حال گوش دادن این آلبوم رو به همه پیشنهاد می‌کنم. متاسفانه راهی برای خریدش توی ایران نیست و باید نسخه دزدی رو دانلود کرد.

به هرحال ممنون از بر و بچه‌های رادیو کالج پارک، ممنون از محسن نامجو و ممنون از ایران پیما. البته نه تشکر الکی! و بیش از همه ممنون از دوستی که با امانت دادن هدفونش برای بار دوم! نگذاشت شب رو با نگاه کردن به آسمون و گوش دادن خرناس‌های مسافرین خسته تلف کنم.