همه راه‌ها به رم ختم می‌شود

شب ۲۱ ام بود. همين شنبه. بعد افطار نشسته بوديم پای تلويزيون. آنتن تلويزيون هم طبق معمول افتاده بود توی مسجد و انواع حرم‌های مطهر. اول یه مسجد تو ایران. بعد حرم امام حسین در کربلا. باز یه مسجد دیگه و این دفعه حرم حضرت علی و . . . .

 يک دفعه يه سئوالی به ذهنم رسيد. برگشتم از داداشم پرسيدم مگر پيغمبر و همه امامهای ما عرب نبودن ؟ مگر همه شون اهل عربستان نبودن ؟ پس چرا حرم و مقبره و مدفن همه امامها توی عراقه ؟ ؟ ؟ اينها توی عراق چکار داشتن ؟ ؟‌

پدر بزرگی دارم که بواسطه کهولت سن کم کم قوه های بينايی و شنواييش رو داره از دست می ده. خلاصه اين بنده خدا فقط جمله آخر حرفهای ما رو شنيد. و در جواب برگشت و گفت : همشون چشمشون به اين نفت عراق بود که گيرشون اومد ! !‌ !

حالا ائمه اطهار چطور به وجود نفت تو عراق پی برده بودن و چطور قرار بوده ازش استفاده کنن بايد از پدربزرگ گرامی پرسيد ! ! !

ولی آخه با اين اوضاع دنيا آدم خيال برش ميداره که نکنه . . . . .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *